344 لا نجاة لمن لا ايمان له : كسى كه ايمان به خدا و رسول ندارد رستگار نمى گردد . 345 لا ايمان لمن لا يقين له : آنكه يقين به خدا و رسول ندارد ايمان ندارد . 346 لا صيانة لمن لا ورع له : آنكه پرهيزكار نيست نگهبانى ( از محرّمات الهى ) ندارد . 347 لا اصابة لمن لا انائة له : آنكه تأنّى و آهستگى ندارد راست رو نمى باشد . 348 لا علم لمن لا حلم له : آنكه بردبار نيست دانشى ندارد . 349 لا هداية لمن لا علم له : آنكه دانشى ندارد به راه راست نمى رود . 350 لا سيادة لمن لا سخاء له : رتبه و سرورئى نيست براى كسى كه داد و دهش ندارد . 351 لا حميّة لمن لا انفة له : آنكه حميّت و خون گرمى ندارد ( از زشتى ) سرباز زدنى ندارد . 352 لا عهد لمن لا وفاء له : آنكه وفا ندارد عهدى ندارد . 353 لا امانة لمن لا دين له : آنكه امانت ندارد دين ندارد . 354 لا دين لمن لا تقيّة له : آنكه تقيهّ ندارد ( و خود را در مهلكه مى اندازد يا اسرار آل محمّد عليهم السّلام را نزد ناكسان و نااهلان فاش مى سازد ) دين ندارد . 355 لا يكون العمران حيث يجور السّلطان آنجا كه پادشاه ستمكارى را پيشه سازد آبادانى وجود نخواهد داشت . 356 لا يدخل الجنّة خبّ و لا منّان : شخص سخت و فريب دهنده و منّت گذارنده داخل بهشت نخواهد شد . 357 لا يقوّم عزّ الغضب بذلّ الاعتذار : بزرگى غضب بخوارى عذر و پوزش خواستن برابرى نمى نمايد . 358 لا تفى لذّة المعصية به عذاب النّار : لذّت گناهكارى به عذاب و دوزخ وفا نمى ماند . 359 لا يتّقى الشّرّ من فعله الّا من يتقّيه فى قوله : از شرّ و زشتى در كردار بر كنار نمى ماند مگر كسى كه آن را در گفتارش رعايت كند و از آن بپرهيزد . 360 لا يكرم المرء نفسه حتّى يهين ماله : مرد نفس خويش را بزرگ نمى گرداند مگر وقتى كه مالش را